انواع بادکش گذاری
1 – بادکش ثابت : در این روش لیوان یا لیوان ها در طول مدت زمان مشخصی به طور ثابت روی پوست بدن بیمار قرار مـی گیرند و پـس از اتـمام زمان بادکش از بدن جدا می شوند؛ مثلا در بادکش وسیع کتف و کمر که در درمان کمردردها و رفع خستگی مزمن کاربرد دارد.
2 – بادکش متناوب (منقطع) : گاهی برای جلوگیری از کبودی موضع یا برای جلوگیری از عوارض بادکشهای خاص، مثلا روی پوست صورت و گونه، از بادکش متناوب استفاده می شود؛ بدین صورت که پس از ایجاد خلاء و ثابت شدن لیوان روی پوست، پس از 3 تا 5 ثانیه لیوان از روی پوست جدا شده؛ مجددا هواگیری می شود و روی پوست گذاشته می شود. عمل تثبیت و جدا کردن لیوان بین 20 تا 40 مرحله تکرار می شود. از این روش بادکش می توان در بادکش نقاط مختلف صورت و نیز برای آماده کردن موضع حجامت استفاده کرد.
3 – بادکش متحرک یا لغزان : در بادکش متحرک قبل از بادکش گذاری، موضع را روغن مالی می کنیم (جهت روغن مالی می توان از روغنهای طبیعی نظیر روغن زیتون، روغن کنجد، روغن بادام تلخ یا روغن سیاهدانه استفاده کرد.) پس از روغن مالی، بادکش را روی بدن ثابت می کنیم و سپس به آرامی آن را با دست روی پوست به حرکت در می آوریم، این عمل باعث گرمی (سرخی) موضعی شده و در رفع اسپاسمهای عضلانی و خستگی مفرط بسیار موثر است.
تذكر1: در بادكش متحرك، افرادى كه داراى جوش هاى متعدد پوستى هستند، احتیاط كنند.
تذكر2: در تمام بادكش ها حتماً از لیوان هاى سالم و بدون ترك استفاده كنید، زیرا لبه هاى ترك خورده و شكسته ى لیوان ممكن است بریدگى هاى شدید ایجاد كند.
تذكر3: كبودى هاى ناشى از بادكش، واكنش طبیعى بدن است و جاى نگرانى ندارد و طی 5 تا 10 روز كاملاً رفع مى شود. براى رفع سریع تر این كبودى ها مى توان از ماساژ موضع بادكش، بلافاصله پس از بادكش گذارى استفاده کرد. با كنترل پوست بیمار و تنظیم مدت زمان بادكش می توانید از كبودى شدید پوست جلوگیرى كنید.
تذكر4: در صورتى كه بیمار در موقع بادكش گذارى دچار حالات تهوع و سرگیجه و عرق سرد شد، بلافاصله بادكش را از بدن جدا كنید و بیمار را به پهلوى راست بخوابانید و پاهاى او را به داخل شكم خم كنید. علایم نام برده در چند دقیقه كاملاً رفع خواهند شد. براى رفع سریع تر علایم مى توانید از یك قاشق عسل خوراكى به صورت مكیدن یا یك لیوان شربت عسل استفاده كنید.
تذكر 5: ایجاد تاول روى پوست بیمار پس از بادكش گذارى چند علت عمده دارد که شامل ضعف و سستى پوست بیمار، زیاد بودن فشار منفى ایجاد شده و طولانى بودن مدت زمان بادكش می شود. بنابراین با كنترل وضعیت پوست در مدت زمان بادكش و تنظیم مدت زمان بادكش و میزان خلاء ایجاد شده، مى شود تا حد زیادى از این مسأله جلو گیرى كرد.
تذكر6: میزان بادكش در افراد لاغر و ضعیف، كم تر از افراد چاق باید باشد، زیرا بادكش شدید پوست افراد لاغر باعث تورم بافتى (التهاب) و اسپاسم (گرفتگى) عضلانى این افراد مى شود.
امروزه جهت بادكش درمانى، دستگاه هاى Cupping therapy (درد كش) ساخته شده است كه طرز استفاده از این دستگاه به این صورت مى باشد:
جهت استفاده از دستگاه دردكش، ابتدا موضع بادكش را با روغن هایى مثل: روغن زیتون، روغن سیاه دانه یا روغن بادام تلخ به مدت 5 دقیقه ماساژ دهید. سپس دستگاه مكنده را به پشت لیوان متصل كرده و با چند بار مكش، با ایجاد خلاء لیوان را روى بدن ثابت كنید.
سپس دستگاه مكنده را از لیوان جدا كرده و جهت اطمینان دریچه ى لیوان را كمى به داخل فشار دهید. مدت زمان لازم براى بادكش گذارى به طور متوسط 10 دقیقه است. البته این زمان براى كودكان و بعضى از بیماران كه داراى پوستى سست و نازك هستند تا 5 دقیقه كاهش مى یابد.
ـ مدت زمان بادكش تیروئید و كبد كم تر از 10 دقیقه است.
ـ در صورت مشاهده كبودى زیاد یا تاول هاى پوستى كوچك، بادكش را خاتمه دهید.
ـ در صورت ایجاد تاول به هیچ وجه آن ها را دستكارى نكنید و با عسل روى آن ها را پانسمان نمایید.
ـ جهت ایجاد خلاء مناسب در افرادى كه بدنى پر مو دارند، بهتر است موهاى موضع بادكش، قبل از بادكش گذارى تراشیده شود.
ـ بعد از اتمام مدت زمان لازم، با كشیدن سوپاپ انتهاى لیوان، آن را از بدن جدا مى كنیم. جهت رفع كبودى احتمالى مى توان موضع را كمى ماساژ داد. جهت جلوگیرى از انتقال بیمارى هاى قارچى و پوستى بهتر است هر فرد از لیوان مخصوص خود براى بادكش استفاده كند و در صورت در دسترس نبودن، لیوان ها را قبل از استفاده ى مجدد ضد عفونى كنید.
جهت افزایش عمر مفید دستگاه هر چند وقت یك بار قطعات دستگاه را باز كنید، تمیز و روغن كارى كنید و دوباره مورد استفاده قرار دهید.
ـ دوره درمان با بادكش به طور متوسط 7 تا 14 جلسه ى یك روز در میان است و در بعضى بیمارى هاى مزمن تا 40 جلسه نیز باید ادامه یابد.
